Het Universum

Aarde

564130158b0
Onze goede ouwe trouwe Aarde! ūüėČ
Als eerste onze eigen planeet, de Aarde! 
De Aarde is vanaf de Zon gezien de derde planeet van ons zonnestelsel en vooralsnog het enige bekende hemellichaam waar van oorsprong levende organismen op voorkomen, alhoewel sommige sondes bepaalde hemellichamen, ondertussen wel eens ¬†besmet kunnen hebben met aards leven. De Aarde ontstond ongeveer 4,57 miljard jaar geleden, en heeft √©√©n natuurlijke maan, ¬†die gewoon simpel de Maan heet. De Maan is iets later ontstaan, dan onze Aarde. Ongeveer 4,533 miljard jaar geleden. Naar alle waarschijnlijkheid, is zei ontstaan door dat de aarde in botsing kwam met een hemellichaam, ter grote van de planeet Mars… Dat moet vast en zeker een groot en spectaculair vuurwerkshow hebben op geleverd ūüėČ

Overige Informatie

  • Gemiddelde afstand tot de zon: 149.500.000 km
  • Duur v/e omloop om de zon: 365,25 dagen (= 1 jaar)
  • Duur van √©√©n rotatie: 23 uur 56 min 4 sec (dag)
  • Diameter aan de evenaar: 12.756 km
  • Massa (aarde is 1): 1,0000
  • Dichtheid: 5,52 g/cm3
  • Baaninclinatie t.o.v. ecliptica: –
  • Helling equator t.o.v. baanvlak: 23 ,44
  • Aantrekkingskracht a/h oppervlak: 9,78 m/s¬≤
  • Ontsnappingssnelheid (equator): 11,2 km/s
  • Temperatuur: -88,3 tot +58 C.
  • Atmosfeer: 77% stikstof 21% zuurstof verder: 1% waterdamp 0,9% argon 0,033%¬†kooldioxide
  • Aantal manen: 1¬†

Mars

1311053af52

Mars, de rode planeet;)
Mars
Mars is vanaf de zon gezien, na de aarde, de vierde planeet van ons zonnestelsel. Deze rode planeet, die in werkelijkheid niet rood maar okerkleurig is, is vernoemd naar de gelijknamige Romeinse god van de oorlog. Op foto’s vanaf de zeventig tot de jaren negentig, wilde de NASA de¬†indruk wekken¬†dat Mars, een felrode, en dus maar een dode planeet was, en maakte de foto’s roder dan de¬†planeet¬†in werkelijkheid is. Nu er echter ook voor steeds meer amateur sterrenkundigen, mogelijkheden komen om Mars beter en scherper te bekijken, moet men wel met eerlijkere informatie naar buiten komen. De planeet bleek namelijk een stuk minder rood dan hij in eerste instantie leek.
Overeenkomsten met de Aarde
Mars vertoond veel overeenkomsten met de planeet Aarde. Zo heeft Mars vier seizoenen, twee poolkappen, de lengte van een dag is nagenoeg gelijk (24h en 31min.) en de (dunne) atmosfeer maakt leven niet per definitie onmogelijk. De vele opgedroogde rivierbeddingen doen vermoeden dat er vroeger water heeft gestroomd. Recent onderzoek heeft uitgewezen dat er zelfs nu nog vloeibaar water kort door droge kanalen stroomt vlak na geologische activiteit, alvorens het zich weer terug trekt in het zand. Mars is dus wel degelijk actief, en verre van een dode en dorre planeet! 
Leven?
Op Mars is voor als nog geen leven, wel wordt er door vele onderzoekers hevig gezocht naar leven op Mars. Mars bezit ¬†‘stromend water’ een strenge vereiste voor leven op een planeet. Dus het mogelijk dat Mars vroeger miljoenen jaren geleden een vorm van leven bevatte.Of nog steeds bevat, verwacht echter geen enge groene wezentje met voelsprieten of zo! Maar ver weg onder e grond, zouden zich¬†micro organismen kunnen bevinden. En dat is, hoe men het ook wil wenden of keren, toch een levensvorm!;)
Manen van Mars.
Rondom Mars draait een tweetal natuurlijke manen. Beide hebben een onregelmatige, aardappel vorm. De kleinste is Deimos, die Mars omcirkelt in ruim 30 uur. De andere maan, genaamd Phobos(Grieks: vrees), is met afmetingen van 27 √ó 22 √ó 18 km een maatje groter en beweegt op een hoogte van zo’n 6000 km boven het Mars oppervlak. De omlooptijd bedraagt slechts 7 uur 40 minuten, zodat een waarnemer op het Mars oppervlak de maan dagelijks drie keer kan zien opkomen en ondergaan. ,,Hmm, interessant hoor,¬†wanneer¬†gaat de eerste raket met mensen richting Mars?”

Overige informatie:

  • Gemiddelde afstand tot de zon: 227.800.000 km
  • Duur v/e omloop om de zon (“jaar”): 1,88 jaar
  • Duur van √©√©n rotatie (“dag”): 24 uur 37 min 22 sec
  • Diameter aan de evenaar: 6788 km
  • Massa (aarde is 1): 0,1074
  • Dichtheid: 3,94 g/cm3
  • Baaninclinatie t.o.v. ecliptica: 1,85
  • Helling equator t.o.v. baanvlak: 24 ,98
  • Aantrekkingskracht a/h oppervlak: 3,72 m/s¬≤
  • Ontsnappingssnelheid (equator): 5,0 km/s
  • Temperatuur: van -150 tot +10
  • Atmosfeer: 95% kooldioxide 2,7% stikstof 1,6% argon 0,13% zuurstof 0,07% koolmonoxide 0,03% waterdamp
  • Atmosferische druk a/h oppervlak: 0,007 atmosfeer (aarde: 1 atmosfeer)
  • Aantal manen: 2

Venus

9470659f033

De heetste planeet van ons zonnestelsel.
Venus
Venus is vanaf de zon gezien de tweede planeet van ons zonnestelsel. De planeet is vernoemd naar Venus; de Romeinse godin van de liefde. Net als de aarde is het een terrestrische planeet. Tevens is Venus ongeveer even groot als de aarde.
Leven?
Naar¬†enige¬†levensvormen op Venus wordt veel minder naar gezocht dan ¬†over levensvormen op Mars. In 1870 sloot¬†de Britse astronoom Richard Procter het bestaan van leven op Venus echter niet uit, de gebieden rond de evenaar zouden volgens hem veel te heet zijn, maar hij veronderstelde dat bij de arctische gebieden mogelijk leven zou kunnen voorkomen. De Zweedse chemicus Svante Arrhenius (Nobelprijs voor de Scheikunde, 1903) beschreef Venus in 1918 als een natte groene planeet, waarop het leven vergelijkbaar zou zijn met de periode van het Carboon op Aarde.¬†Beide sterrenkundigen bekeken Venus destijds uiteraard met de middelen waarmee zij het in hun tijd moesten doen, maar in 1962 toonde te ruimtesonde Mariner 2 aan, dat het zeer heet is op Venus en het bestaan van oceanen op Venus, dus totaal geen sprake kan zijn. De planeetverkenners Venera 9 en Venera 10 maakten alle twee een zachte landing op Venus, maar al, na slechts √©√©n foto richting de Aarde te hebben te hebben verzonden,¬†bezweken¬†¬†Venera 9 en Venera 10¬†door de¬†immens¬†hoge druk die op Venus heerst.¬†De Venera 14 deed het¬†uiteindelijk¬†wat dat betreft beter: hij bezweek na¬†57 minuten en gaf tientallen mooie foto’s door. De mooiste beelden van Venus tot nu toe, zijn afkomstig van de ruimtesonde Magellan, die door middel van een radar het hele oppervlak van Venus in kaart bracht.
Heetste planeet van het zonnestelsel?
Nou, oorspronkelijk niet. Echter, door een enorme vorm van broeikaseffect, is de gemiddelde temperatuur is het met zo’n 480 ¬įC zelfs hoger dan op Mercurius! Dus misschien moeten mensen die zeuren over de opwarming van de aarde, eerst daar maar eens een kijkje gaan nemen. Daar is namelijk pas echt sprake van een broeikaseffect!

Overige informatie:

  • Gemiddelde afstand tot de zon: 108.100.000 km
  • Duur v/e omloop om de zon (“jaar”): 224,7 dagen
  • Duur van √©√©n rotatie (“dag”): 243 dagen 0 uur 14 min (terugwaartse richting)
  • Diameter aan de evenaar: 12.104 km
  • Massa (aarde is 1): 0,8150
  • Dichtheid: 5,25 g/cm3
  • Baan inclinatie t.o.v. ecliptica: 3,39
  • Helling equator t.o.v. baanvlak: 178
  • Aantrekkingskracht a/h oppervlak: 8,60 m/s¬≤
  • Ontsnappingssnelheid (equator): 10,3 km/s
  • Temperatuur: +480 (oppervlak) -33 (wolkentoppen)
  • Atmosfeer: 96% kooldioxide 3,5% waterdamp
  • Atmosferische druk a/h oppervlak: 90 atmosfeer (aarde: 1 atmosfeer)
  • Aantal manen: geen¬†

Mercurius

10961075e45

Mercurius, een saaie planeet.
Mercurius
Mercurius staat het dichtst bij de zon. De planeet is de achtste in grootte.
Ze is nog maar éénmaal bezocht geweest door een ruimtetuig, Mariner 10, tussen 1973 en 1974.
Het oppervlak van Mercurius vertoont veel overeenkomsten met de Maan. Er zijn veel inslagkraters van astero√Įden en maria. Er is geen vulkanisme meer en geen atmosfeer.De temperatuur is er heel extreem, gaande van +430¬įCelsius tot -180 ¬įC.¬†
De planeet heeft een heel grote, ijzeren kern. Dus ach, als we dit spul op aarde ooit te kort gaan komen, halen we daar toch effen een paar kilootjes vandaan!:P Op Mercurius is verder eigenlijk helemaal niets te beleven, dus als je eens écht rust  aan je kop wil hebben, ik zou zeggen, ga daar heen. Uiteraard niet allemaal tegelijk, want dan hebben we er nog niks aan natuurlijk;-)

Overige informatie:

  • Gemiddelde afstand tot de zon: 57.900.000 km
  • Duur v/e omloop om de zon (“jaar”): 88,0 dagen
  • Duur van √©√©n rotatie (“dag”): 58 dagen 16 uur 2 min
  • Diameter aan de evenaar: 4878 km
  • Massa (aarde is 1): 0,0558
  • Dichtheid: 5,42 g/cm3
  • Baan inclinatie t.o.v. ecliptica: 7,00
  • Helling equator t.o.v. baanvlak: 0
  • Aantrekkingskracht a/h oppervlak: 3,78 m/s¬≤
  • Ontsnappingssnelheid (equator): 4,3 km/s
  • Temperatuur: van -170 (nachtkant) tot +450 (overdag)
  • Atmosfeer: geen.
  • Aantal manen: geen.¬†

Jupiter

41938971775

Jupiter, onze grote beschermer!
 
Jupiter is een ‘gasplaneet’
Gas-planeten hebben geen vaste vorm. Ze bestaan uit gassen. Samen met veel waterstof, wat helium en methaan. Naarmate men dieper in de planeet doordringt wordt de gasmassa dichter. Er waaien winden in de gaslagen aan zeer hoge snelheden (650km/uur). De gasplaneten hebben een sterk magnetisch veld, ringen en veel manen.¬†Het ruimtetuig Galileo heeft bevestigd dat de snel oplichtende wolken en bliksems afkomstig zijn van cyclonen (lage druk systemen) op de planeet . De helderheid van de lichtflitsen zijn honderd keer helderder dan deze op Aarde. De cyclonen op Jupiter zijn te vergelijken met grote orkanen op Aarde, die vocht uit de oceaan opzuigen en in de atmosfeer pompen. Het vocht condenseert vervolgens in regen.¬†Jupiter straalt meer energie uit dan hij ontvangt van de zon. De binnenzijde van Jupiter is heel heet 20.000 Celsius. Tevens dien Jupiter als vangnet van kometen voor de Aarde, zonder Jupiter zou de aarde zeer waarschijnlijk veel vaker door kometen zijn getroffen. Wat de ontwikkeling van leven weer had kunnen¬†verstoren. ,,Bij deze hier een groot dankwoord namens mij, aan de grote Koning¬†Jupiter.”

Activiteiten op Jupiter
Manen
Vaak wordt gesteld dat Jupiter 63 manen heeft, maar in werkelijkheid zijn daarvan maar 16 objecten als officieel maan erkend.

De Galileische manen
De vier grootste manen van Jupiter, Io, Ganymedes, Europa en Callisto, zijn vanaf Aarde al met een verrekijker waar te nemen. Ze werden ontdekt door Galilei, toen hij voor het eerst zijn zelfgemaakte telescoop op Jupiter richtte. Daarom heten deze vier manen ‘de Galileische manen’. Meer informatie over deze ”grote vier,” vindt u hieronder.

Ganymedes
De Jupitermaan Ganymedes is de grootste maan in het hele zonnestelsel. Ze is zelfs nog groter dan de planeten Mercurius en Pluto. Op Ganymedes is erg veel ijs aanwezig. Mede hierdoor, en door verschuivingen van de Ganymedes Korst, zijn veel van zijn kraters uitgewist. Handig hoor, je eigen sporen vakkundig en op een natuurlijke manier kunnen uitwissen;)

Callisto
Callisto is bedekt met gescheurd ijs en heeft ongelooflijk veel kraters, die waarschijnlijk door komeet inslagen zijn veroorzaakt. Op geen andere maan of planeet zijn zo veel kraters te vinden als op Callisto. De grootste krater heeft een diameter van maar liefst 600 km! Das dus een aardige plek om je in te verstoppen. Of dingen op te bergen of zoiets;)

Europa
Europa is bedekt met een laag vast ijs. De interne warmte van de maan is genoeg om vloeibaar water op de maan te laten bestaan. Hierdoor denkt men dat het goed mogelijk is dat er, onder de dikke laag waterijs, een oceaan is van vloeibaar water (of modder). In de ijle atmosfeer van Europa komt ook wat zuurstof voor. Onder het dikke oppervlak, leven mogelijk allerlei soorten organismen of andere levenssoorten. Ook zijn er wetenschappers die denken dat wanneer in de verre toekomst, de zon opzwelt (zie elders op deze pagina) de temperatuur zo aangenaam wordt, dat er een kolonie mensen daar voorlopig een nieuw bestaan op zouden kunnen bouwen. (mocht de mens nog bestaan tegen die tijd natuurlijk)

Io
De maan Io is een actieve maan. Hij bezit namelijk actieve vulkanen! Het zijnde eerste werkende vulkanen die werden ontdekt buiten de de Aarde. . De geologische activiteit van Io wordt veroorzaakt doordat de maan zo dicht bij Jupiter staat, dat de kern van de planeet door Jupiters zwaartekracht wordt ‘warm gekneden’.

Overige informatie:

  • Gemiddelde afstand tot de zon: 778.300.000 km
  • Duur v/e omloop om de zon (“jaar”): 11,86 jaar
  • Duur van √©√©n rotatie (“dag”): 9 uur 48 min 48 sec
  • Diameter aan de evenaar: 142.796 km
  • Massa (aarde is 1): 317,893
  • Dichtheid: 1,314 g/cm3
  • Baan inclinatie t.o.v. ecliptica: 1,30
  • Helling equator t.o.v. baanvlak: 3 ,08
  • Aantrekkingskracht a/h oppervlak: 22,88 m/s¬≤
  • Temperatuur: 24.000 C (kern) -150 C (wolkentoppen)
  • Atmosfeer: 90% waterstof 10% helium
  • Aantal manen: 16

Neptunus

42708181235

Onze Neptunus;)
Neptunus is vanaf de Zon gezien de achtste planeet van ons zonnestelsel. Neptunus is het verst van de Zon verwijderd van de 8 huidige planeten. De planeet is vernoemd naar de Romeinse god van de zee.
atmosfeer 
Op grotere hoogten bestaat de atmosfeer van Neptunus vrijwel volledig uit waterstof en helium. Lager wordt er ook methaan, ammoniak en water aangetroffen. De relatief hoge concentratie methaan in de lagere atmosfeer veroorzaakt de voor Neptunus karakteristieke blauwe kleur. In tegenstelling tot de atmosfeer van Uranus, komen er op Neptunus wel grote wolkenformaties voor. Tot 1994 kwam er een grote donkere vlek voor die vergelijkbaar is met de Grote Rode Vlek op Jupiter, maar later is die verdwenen en verscheen er een nieuwe. Met behulp van de Hubble ruimtetelescoop zijn in de atmosfeer van Neptunus de hoogste windsnelheden van het zonnestelsel gemeten die rond de evenaar kunnen oplopen tot 2000 km/u. Vermoedelijk worden deze stormen veroorzaakt door de warmte-uitstraling van de planeet.
Manen en ringen rondom Neptunus
De langst bekende maan van Neptunus is Triton, waarvan het bestaan al een maand na de ontdekking van de planeet (1846) werd bevestigd. Pas in 1949 werd door Gerard Kuiper de tweede maan Nere√Įde (Engels: Nereid) ontdekt. In totaal zijn er 13 manen rondom Neptunus bekend.

Overige informatie:

  • Gemiddelde afstand tot de zon: 4.497.000.000 km
  • Duur v/e omloop om de zon (“jaar”): 164,8 jaar
  • Duur van √©√©n rotatie (“dag”): 16 uur 3 min
  • Diameter aan de evenaar: 48.600 km
  • Massa (aarde is 1): 17,23
  • Dichtheid: 1,64 g/cm3
  • Baan inclinatie t.o.v. ecliptica: 1,77
  • Helling equator t.o.v. baanvlak: 28 ,8
  • Aantrekkingskracht a/h oppervlak: 11,00 m/s¬≤
  • Ontsnappingssnelheid (equator): 23,6 km/s
  • Temperatuur: -220 C (wolkentoppen)
  • Atmosfeer: waterstof, helium en methaan
  • Aantal bekende manen: 8¬†

Saturnus

95027866782

Saturnus, de planeet die het dichtst bij de zon staat.
Saturnus is van de zon af gerekend de zesde planeet in ons zonnestelsel en op Jupiter na de grootste. Beide gas-reuzen zijn zogenaamde ‘buitenplaneten’. Saturnus is vernoemd naar de Romeinse god Saturnus.

Atmosfeer
De atmosfeer van Saturnus bestaat voor meer dan 93% uit waterstof en voor iets meer dan 5% uit helium. Het resterende deel wordt ingenomen door methaan, waterdamp, ammoniak, ethaan, propaan, acetyleen en waterstoffosfide welke sporadisch voorkomen. Op aarde bestaat een duidelijke scheiding tussen land, water en atmosfeer. Saturnus heeft daarentegen alleen maar waterstoflagen die van een vloeibare vorm diep in de planeet langzaam overgaan in de gasvormige variant die in de atmosfeer voorkomt, zonder een duidelijke grens. Dit is een niet gebruikelijke situatie die voortkomt uit de enorme druk en temperatuur op Saturnus, genoemd een superkritische toestand. Als gevolg van de extreme druk worden de gassen dusdanig samengeperst dat ze, op het punt waar normaal de overgang verwacht wordt, een dichtheid hebben die nog steeds overeenkomt met die van een vloeistof. Saturnus heeft daarom geen duidelijk planeetoppervlak, maar wetenschappers gebruiken als referentiepunt het punt waar de druk gelijk is aan 1 bar. Dit is aan de top van het wolkendek. Vanuit de ruimte gezien vertoont de atmosfeer van Saturnus een patroon van strepen of banden dat overeenkomsten vertoont met Jupiter. Het verschil is echter dat de banden van Saturnus vager zijn en rond de evenaar veel breder. Door de Voyager 1 werden complexe wolkenstructuren waargenomen in de atmosfeer die vanaf de Aarde niet zichtbaar waren. Op Saturnus waaien harde stormen, nabij de evenaar bereiken ze in de bovenlagen van de atmosfeer snelheden tot 500 m/s.
 

Ringstructuur rond Saturnus
Alle ‘gas’ planeten uit ons zonnestelsel vertonen een systeem van ringen, maar het ringensysteem van Saturnus is veruit het opvallendste. In 1610 keek Galileo Galilei naar Saturnus en zag drie objecten in plaats van √©√©n. Toen hij twee jaar later nog eens keek waren deze verdwenen waarna ze twee jaar later weer verschenen, nu duidelijker dan ooit. Vol verbazing hield Galilei het er op de planeet twee handvatten (ansae) had. Een halve eeuw later kon Christiaan Huygens dankzij de verbeterde telescooptechniek in 1655 als eerste bevestigen dat diut eigenlijk een ring rond de planeet was. Huygens beschreef een dunne platte ring die de planeet nergens raakte. Dit werd aanvankelijk met enige scepsis ontvangen, maar werd door Richard Hooke en Giovanni Cassini bevestigd.¬†Cassini toonde in 1675 aan dat de ring in werkelijkheid uit twee ringen bestond, waartussen zich een scheiding bevond die later de naam Cassini scheiding kreeg. In 1858 bewees James Clerk Maxwell dat de ringen gruis en stukjes rots moesten bevatten.¬†De laatste inzichten zijn dat het een stelsel is van talloze minieme, afzonderlijke ringen met smalle, lege afscheidingen tussen deze ringen. De ringen zijn maximaal 1 km dik en bestaan uit ijs en meteorietstof deeltjes. Het hele stelsel is concentrisch, wat veroorzaakt wordt door de vele maantjes van Saturnus, die zwaartekrachtschommelingen ondergaan en veroorzaken.

Drijven op water?
Een ander opmerkelijk en bizar feit over Saturnus is dat de gemiddelde dichtheid slechts 0,687 kg/L bedraagt: als enige planeet in ons zonnestelsel is dit kleiner dan de dichtheid van water. Als je een bak met water zou hebben waar Saturnus in zou passen, zou de planeet gewoon blijven drijven. ”Cool weetje, dit moesten we dan maar maar eens uit gaan proberen,toch?”(a)

Overige informatie:

  • Gemiddelde afstand tot de zon: 1.427.000.000 km
  • Duur v/e omloop om de zon (“jaar”): 29,46 jaar
  • Duur van √©√©n rotatie (“dag”): 10 uur 39 min 24 sec
  • Diameter aan de evenaar: 120.000 km
  • Massa (aarde is 1): 95,147
  • Dichtheid: 0,69 g/cm3
  • Baan inclinatie t.o.v. ecliptica: 2,49
  • Helling equator t.o.v. baanvlak: 26 ,43
  • Aantrekkingskracht a/h oppervlak: 9,05 m/s¬≤
  • Ontsnappingssnelheid (equator): 35,6 km /s
  • Temperatuur: 15.000 C (kern) -180 C (wolkentoppen)
  • Atmosfeer: 94% waterstof 6% helium
  • Aantal manen: 23

Uranus

4907989d3a3

Uranus, de ijsreus.
Uranus is de op twee na grootste en vanaf de Zon gezien de zevende planeet van ons zonnestelsel. Deze IJsreus is vernoemd naar de gelijknamige figuur Uranus uit de Griekse mythologie.Zijn as is zo’n 90 graden gekanteld. Hierdoor staat de planeet met haar polen naar de Zon toegekeerd, en is het er op de polen nog warmer dan op de evenaar!

Atmosfeer
De voor Uranus karakteristieke cyaan tot blauwe kleur wordt veroorzaakt door de atmosfeer die relatief veel methaan (2,3%) bevat en daardoor rood licht absorbeert. Wolken worden vrijwel niet in de atmosfeer waargenomen. Alleen op in de zon gelegen delen rondom de evenaar komen wolkenformaties wel eens voor. In de hogere lagen van de atmosfeer komen stormen voor waarbij de windsnelheid op kan lopen tot 720 km/u.


Manen en ringen rondom Uranus
De vijf grote en ruim twintig kleine manen zijn vernoemd naar Shakespeare figuren en karakters uit gedichten van Alexander Pope.

Overige informatie:

  • Gemiddelde afstand tot de zon: 2.869.000.000 km
  • Duur v/e omloop om de zon (“jaar”): 84,01 jaar
  • Duur van √©√©n rotatie (“dag”): 16 uur 48 min (¬Ī 18 min)
  • Diameter aan de evenaar: 50.800 km
  • Massa (aarde is 1): 14,54
  • Dichtheid: 1,19 g/cm3
  • Baan inclinatie t.o.v. ecliptica: 0,77
  • Helling equator t.o.v. baanvlak: 97 ,92
  • Aantrekkingskracht a/h oppervlak: 7,77 m/s¬≤
  • Ontsnappingssnelheid (equator): 21,22 km/s
  • Temperatuur: -210 C¬†
  • Atmosfeer: waterstof, helium en methaanAantal manen: 15

De zon en de overige sterren.

Onze Zon

38694492b44

Zonder de Zon, had u dit stukje tekst, niet gelezen.
De zon is de ster die zich het dichtst bij de aarde bevindt en het helderste object aan de hemel.
Andere minder gebruikte benamingen zijn Helios en Sol, dit zijn de namen van respectievelijk de Griekse en Romeinse god van de zon. Het astrologisch symbool is een cirkel met een stip in het midden. 
Plaats van de zon in het universum.
De zon bevindt zich op ongeveer 27.000 lichtjaar van het centrum van ons melkwegstelsel in de ongeveer 3000 lichtjaar dikke galactische schijf en op 1 AE (149,6 miljoen kilometer) van de aarde. De zon beweegt zich met een snelheid van ongeveer 220 km/sec in ongeveer 226 miljoen jaar eenmaal rond het centrum van ons sterrenstelsel, de Melkweg. Binnen het melkwegstelsel is het een onopvallende, min of meer gemiddelde ster. Ze is met een gemiddelde diameter van zo’n 1.392.000 kilometer het grootste object in ons zonnestelsel en bevat 99,8% van de massa van ons volledige zonnestelsel. De zon bestaat voornamelijk uit waterstof, in de buitenste lagen zo’n 91 molprocent of 70 massaprocent. Het andere veelvoorkomende element is helium, zo’n 9 molprocent of 28 massaprocent. In het centrum van de zon, waar door kernreacties waterstof is omgezet in helium, is het gehalte aan waterstof vermoedelijk lager (35 massaprocent) en dat aan helium hoger (63 massaprocent). Deze waarden zijn uiteraard berekend, niet gemeten.Op de zon vinden veel interessante en nog nauwelijks begrepen verschijnselen plaats. Zo treden zonnevlekken op, verschijnen er zonnevlammen, is er sprake van zonnewind en zonnebevingen. De intensiteit van deze verschijnselen verandert periodiek met een cyclus van ongeveer 11 jaar.
Het einde van onze zon.
Aan alles komt ooit een einde, jawel, dus ook onze prachtige Zon zal ooit eens het loodje leggen. Over¬†ongeveer¬†vijf miljard jaar zal de waterstof in de zon zo goed als nihil zijn en het aanwezige helium zal geplet worden onder de¬†immense¬†druk die zal ontstaan. Hierdoor zal het verbranden van de¬†resterende¬†waterstof beginnen te versnellen.¬†Onze ster zal dan beginnen opzwellen tot een ‘rode reus’ die alle¬†binnenplanten¬†zal¬†opslokken, waarschijnlijk inclusief de Aarde. Aangezien de helium zo verpletterd wordt zal het heet genoeg worden om carbon te vormen, tegelijkertijd kan dat helium vermengd worden met het carbon om zuurstof te vormen. Onze zon is niet immens groot ten opzichte van andere sterren, het zal nooit heet genoeg worden om het carbon en zuurstof te verbranden. Deze elementen worden verzameld in het centrum van de ster. Zo ongeveer een paar miljoen jaar later zal de zon de buitenste lagen afstoten en zo een planetaire nevel vormen met in het centrum het overblijfsel van onze ster, een hete witte dwerg. daarna, zal ze een ”zwarte dwerg” worden. Dan geeft ze 0,0% licht en energie meer af, en roept alleen een zeer donkere massa herinneringen op aan wat zij ooit moet zijn geweest.

Overige informatie:

  • Afstand tot de dichtstbijzijnde buurster: 4,2 lichtjaar de rode dwergster ”Proxima Centauri”
  • Omloopperiode om centrum Melkwegstelsel: 246 miljoen jaar¬†
  • Baansnelheid: 900.000 km/uur¬†
  • Diameter: 1.392.000 km¬†
  • Massa: 332.946 maal de aarde¬†
  • Volume: 1.300.000 maal de aarde¬†
  • Dichtheid: 1,41 g/cm3¬†
  • Aantrekkingskracht a/h oppervlak: 278 km/s¬≤¬†
  • Ontsnappingssnelheid (equator): 616 km/s¬†
  • Samenstelling atmosfeer: 89% waterstof 11% helium¬†
  • Temperatuur: 15.000.000 (kern) 5500 ¬†
  • Aantal bekende planeten: 9¬†

De sterren aan de hemel
De sterren die wij zien als wij s nachts naar de donkere hemel turen, zijn ook gewoon ‘zonnen.’ Sommigen van hen zijn groter en heter dan onze zon, en anderen weer kleiner kouder en dan onze zon. Maar het zijn bijna toch echt allemaal zonnen. Staan wij bijvoorbeeld¬†op een andere planeet,¬†ergens heel ver weg, dan is er een kans dat je onze zon ziet op de zelfde wijze zoals wij de sterren vanaf de aarde zien! Tijd dus dat ze een apparaat uitvinden om sneller dan het licht te gaan als je het mij vraagt;) (Die hele Einstein theorie maar even buiten beschouwing gelaten:P)¬†


Dwerg planeten

Pluto

1449616618-1

Pluto, die zijn status als ‘Planeet,’ in 2006, kwijtraakte.

Pluto
Pluto is een in 1930 ontdekt hemellichaam in ons zonnestelsel, dat tot 24 augustus 2006 werd geclassificeerd als planeet en sinds die dag als dwergplaneet. Vanaf 13 september 2006 heeft Pluto ook een nummer in de catalogus van planeto√Įden; namelijk 134340. De dwergplaneet is vernoemd naar de gelijknamige Romeinse god van de onderwereld, Pluto.
De samenstelling van de atmosfeer is vrijwel¬†identiek¬†aan die van de Neptunusmaan Triton. Uit het gemeten molecuulgewicht volgt dat het hoofdbestanddeel stikstof is; spectraal zijn verder methaan en koolmonoxide aangetoond. Deze atmosfeer ontstaat door sublimatie van bevroren stikstof en andere ijzen aan het oppervlak van de dwergplaneet. Wanneer als gevolg van de excentrische baan Pluto’s afstand tot de zon groter wordt, zal de atmosfeer weer vrijwel volledig bevriezen. De geringe aantrekkingskracht van Pluto maakt dat atmosferische gassen vrij makkelijk van de dwergplaneet wegstromen, vooral het lichte methaan; mogelijk belandt een deel bij Charon, die aldus eveneens een heel ijle atmosfeer zou kunnen opbouwen.

Overige Informatie:
Gemiddelde afstand tot de zon: 5.900.000.000 km (7,4 – 4,4 miljard km)

  • Duur v/e omloop om de zon: 247,7 jaar
  • Duur van √©√©n rotatie (“dag”): 6 dagen 9 uur 17,6 min
  • Diameter aan de evenaar: 2282 ¬Ī 18 km
  • Massa (aarde is 1): 0,002276
  • Dichtheid: 2,065 g/cm3
  • Baaninclinatie t.o.v. ecliptica: 17,2
  • Helling equator t.o.v. baanvlak: 98,3 (retrograad!)
  • Aantrekkingskracht a/h oppervlak: 0,4 m/s¬≤?
  • Ontsnappingssnelheid (equator): 1,1 km/s?
  • Temperatuur: -230 tot -234 C
  • Atmosfeer: methaan (bij perihelium)
  • Aantal bekende manen: 1 (Charon)
  • Diameter Charon: 1192 ¬Ī 34 km
  • Afstand Pluto-Charon: 19.640 ¬Ī 320 km¬†

Pluto’s manen
Charon (134340-I)
Tussen 1978 en 2005 was van Pluto slechts √©√©n natuurlijke satelliet bekend, genaamd Charon en ontdekt door James Christy en Robert Harrington. Charon heeft een middellijn van 1205 km en draait in een vrijwel cirkelvormige baan om Pluto op een afstand van 19.570 km. De massa van Pluto is slechts acht maal zo groot als die van Charon. Het gevolg daarvan was dat het massazwaartepunt bij deze combinatie als enige in ons zonnestelsel ver buiten het oppervlak van de “planeet” ligt. Een ander opmerkelijk fenomeen is dat deze hemellichamen altijd met dezelfde zijde naar elkaar gericht blijven; ze bevinden zich in een zogeheten synchrone of gebonden rotatie. Uit opnamen van de ruimtetelescoop Hubble blijkt dat Charon iets meer blauwig is, waaruit kan worden opgemaakt dat Pluto en Charon een verschillende samenstelling hebben.

Nix en Hydra (134340-II en III)
Eind oktober 2005 maakten H.A. Weaver en S.A. Stern bekend dat op Hubble-foto’s uit mei 2005 twee nieuwe manen van Pluto waren ontdekt; ze kregen de voorlopige aanduidingen S/2005 P 1 en S/2005 P 2. De Internationale Astronomische Unie (IAU) keurde op 23 juni 2006 officieel de namen Hydra en Nix goed. Gezien hun helderheid zal de diameter van beide maantjes tussen de 30 en 160 km bedragen. De omloopstijden van de drie manen Charon, Nix en Hydra verhouden zich vrijwel precies als 1 : 4 : 6. Dat heeft tot gevolg dat de onderlinge posities van Pluto en zijn drie manen zich na iedere twaalf Charon-omlopen (12 × 6,38722= 76,65 dagen) vrijwel precies herhalen. Een dergelijk verschijnsel wordt baan resonantie genoemd; het kan informatie geven over de wijze waarop het stelsel van Pluto en de drie manen ontstaan is.

Edit:
Inmiddels is Pluto weer bezocht door een ruimtevaartuig, ‘New Horizons’ Dit ruimte vaartuig heeft de wetenschappers ontzettend veel nieuwe informatie over Pluto en haar Manen gegeven! ”KLIK HIER” voor meer informatie en om op de hoogte te blijven!

Sterrenstelsels!

4431193698c
Wat is een sterrenstelsel?
Sterren trekken elkaar aan door hun onderlinge zwaartekracht, en komen daarom vrijwel alleen voor in groepen, de zogeheten sterrenstelsels. Sterrenstelsels zijn de bouwstenen van het heelal. Ieder sterrenstelsel bevat zo’n 10^{12} (miljoen keer miljoen) sterren, alsmede een zekere hoeveelheid los gas dat zich tussen de sterren bevindt. De sterren die wij met het blote oog kunnen waarnemen staan allen in hetzelfde sterrenstelsel als onze zon. Ons sterrenstelsel is sterk afgeplat en is bij benadering schijfvormig. Als men langs de richting van de schijf kijkt ziet men veel meer sterren (en dus veel meer licht) dan wanneer men loodrecht op de schijf kijkt. Ons eigen sterrenstelsel openbaart zich daarom aan ons als een lichtende band aan de hemel: de Melkweg. Naast ons eigen stelsel zijn er nog ontelbaar veel andere sterrenstelsels in het heelal. De meeste van deze sterrenstelsels staan zeer ver weg. Ondanks het feit dat ze veel meer licht uitzenden dan een individuele ster zijn ze met het blote oog niet of nauwelijks waarneembaar. Grote telescopen zijn vereist om ze in detail te kunnen bestuderen.

Oud
Sterrenstelsels zijn zeer oud, bijna net zo oud als het heelal zelf, en zijn in stabiel dynamisch evenwicht. Het grootste deel van het onderzoek behoort tot het vakgebied van de sterdynamica. Dit vakgebied bestudeert de bewegingen van de sterren in sterrenstelsels. Het kent zowel een observationele als een theoretische kant. Aan de ene kant is er de vraag hoe men informatie over de bewegingen van de sterren in een sterrenstelsel kan afleiden uit waarnemingen. Aan de andere kant is er de vraag hoe deze waarnemingen begrepen kunnen worden met de kennis die wij hebben over de wetten van de zwaartekracht en van de fysica in het algemeen.

Schijfstelsels en Elliptische stelsels.
Sterrenstelsels kunnen ruwweg in twee soorten worden verdeeld: schijfstelsels en elliptische stelsels. Ons eigen Melkwegstelsel behoort tot de eerste categorie. Schijfstelsels hebben van boven bezien vaak een opvallende spiraalstructuur en worden daarom ook wel spiraalstelsels genoemd. Elliptische sterrenstelsels hebben ongeveer de vorm van een afgeplatte bol. De mate van afplatting varieert van stelsel tot stelsel. De twee verschillende soorten stelsels onderscheiden zich niet alleen door hun vorm, maar ook door hun dynamische eigenschappen. De sterren in schijfstelsels bewegen bij benadering op cirkelbanen rond het centrum van het stelsel. Dit is analoog aan de beweging van de aarde rond de zon, maar de tijdschaal van de beweging is veel langer. Zo draait de aarde in e’en jaar om de zon, terwijl de zon en de aarde samen in 250 miljoen jaar e’en maal rond het centrum van de Melkweg draaien. Er is veel veel onderzoek gedaan naar elliptische sterrenstelsels. De bewegingen van de sterren in deze stelsels zijn meer gecompliceerd en gevarieerd dan die in schijfstelsels. Er is een grote verscheidenheid aan mogelijke baanvormen. Bijvoorbeeld, sommige sterren bewegen op cirkelbanen, terwijl anderen op¬†radiale¬†banen bewegen (heen en weer zoals een tennisbal tijdens een lange rally)¬†Het is om twee redenen belangrijk om de bewegingen van sterren in sterrenstelsels te begrijpen. Ten eerste bevatten ze belangrijke informatie over de vorming van sterrenstelsels. De sterren in sterrenstelsels staan ver van elkaar af en botsen daarom vrijwel nooit met elkaar. Gemiddeld gezien is slechts e’en op de honderdduizend sterren in een sterrenstelsel wel eens op een andere ster gebotst. De beweging van een ster is daarom in het algemeen niet aan grote plotselinge veranderingen onderhevig, en sterrenstelsels zien er nu nog ongeveer hetzelfde uit als direct na hun vorming. Uit de bewegingen van de sterren kan men dus iets leren over de toestand van het heelal in de tijd dat sterrenstelsels gevormd werden, zo’n 10 miljard jaar geleden. Een tweede reden waarom kennis over sterbewegingen belangrijk is, is dat ze informatie verschaffen over de totale hoeveelheid materie in sterrenstelsels (omdat de bewegingen het directe gevolg zijn van de¬†zwaartekrachtaantrekkring¬†door andere materie). Pas vrij recentelijk heeft men door studie van de bewegingen van de sterren en het losse gas in sterrenstelsels kunnen aantonen dat de totale massa van sterrenstelsels in het algemeen groter is dan de totale massa van de zichtbare materie. Hieruit volgt dat sterrenstelsels een zekere hoeveelheid `donkere materie’ bevatten, d.w.z., materie die wel massa heeft, maar geen licht uitzendt. Tot op heden is de¬†precieze¬†aard van deze donkere materie onbekend, alhoewel er vele mogelijkheden zijn. Vermoedelijk is zelfs het grootste deel van alle materie in het heelal donker.

Kometen

8984370

 
Wat is een komeet?
Het woord komeet is afkomstig vanuit het ‘Grieks.’ Het betekent ‘staartster’.
Eigenlijk is dit een verkeerde naam. Een komeet is namelijk geen ster! Echte sterren geven bijvoorbeeld licht. Kometen doen dat niet. Ze weerkaatsen alleen het licht van de zon. Net zoals bijvoorbeeld onze maan dit ook doet.
Een komeet ziet er dan ook aan als een wazige ster met een veeg van licht eraan (de ‘staart’). Je ziet hem maar heel langzaam bewegen tussen de andere sterren. Elke dag een beetje verder.
Een komeet is dus niet hetzelfde als een ‘vallende ster’. Vallende sterren zie je heel snel aan de hemel voorbij schieten.
Sterrenkundigen hebben lang geleden al ontdekt, dat de staart van een komeet altijd van de zon af wijst.

Astero√Įden¬†

7761616

Wat is een¬†Asterero√Įde?¬†
In ons zonnestelsel zijn tal van hemellichamen.¬†De kleinsten zijn astero√Įden en meteoro√Įden.
Asterero√Įden zijn kleine stukken rots die aan elkaar zijn geklit tot grotere ‚Äėen kleine mini-planeten‚Äô. Waarschijnlijk zijn het overblijfselen van wat ooit een planeet of Maan geweest moet zijn. De meeste astero√Įden zweven in de enorme ruimte tussen Mars en Jupiter, een gebied dat de ‚Äėastero√Įdengordel‚Äô worden genoemd. Enkele astero√Įden zijn in andere, meestal langwerpige elliptische banen beland. Sommige van deze kunnen dichtbij de Aarde komen. De grootste astero√Įde, Ceres, is het eerst ontdekt. Hij heeft een doorsnee van 975 km.De meesten zijn echter veel kleiner (de kleinste astero√Įden meten nog geen km in doorsnee).Toch kunnen zijn grote schade veroorzaken wanneer zij op hoge snelheid tegen de Aarde aan botsen!

Botsing!!

9200279

 

Een komeet of Astero√Įde¬†kan in botsing komen met de Aarde!!

  • In¬†september¬†1988 heeft het weinig gescheeld, of we waren in botsing gekomen met een komeet met een doorsnee¬† van¬† 25(!) kilometer.(Dan hadden zelfs de¬†bacteri√ęn¬†het niet overleeft, als je het mij vraagt) Een komeet schoot recht door de plaats waar zes uur eerder nog de aarde was. ‘Tja, dan had Oranje de laatste Europees¬†Kampioen geweest….’

‘Maar mensen, het kan nog altijd erger…..’

  • In 1994 passeerde een brok steen met een doorsnee van 10 kilometer(ongeveer de grootte van de komeet die de¬†dinosauri√ęrs¬†deed uitsterven) de aarde op slechts 105.000 km afstand (nog geen een derde van de afstand Aarde-Maan). Hij had echter niet twee(!) uur later moeten komen! want dan had hij zonder pardon in botsing met de aarde gekomen. Als dat geen kantje boort was;)

Overige weetjes:

  1. Wist je dat de ster Betelgeuze ooit als een soort tweede Zon aan de hemel te zien zal zijn?
  2. Een reis naar¬†dichtstbijzijnde¬†ster Alpha Centauri duurt met de huidige middelen¬†maar liefst 165.000 jaar!(Nou ja, als je de zekerheid krijgt dat je al die tijd in leven blijft. Er op het desbetreffende ruimteschip ruim voldoende te doen is… Wil ik best een poging wagen, jullie?;))
  3. Planeten weerkaatsen het licht van hun ster!
  4. De zon geeft zelf licht!
  5. Een planeet draait altijd om een ster heen!
  6. Sterren zijn ook gewoon allemaal zonnen!
  7. Als je op een planeet, ergens heel ver weg zou staan, zou je onze zon kunnen zien zoals wij de andere sterren zien.
  8. Er bevinden zich meer sterren in het gehele universum, dan dat er zandkorrels op Aarde zijn!
  9. De kans dat we ”alleen” zijn in het universum, is daarom(zie weetje 8)¬†volgens veel wetenschappers, vrijwel¬†nihil te noemen.
  10. Er bestaan ook Wees Planeten, dus planeten zonder ster! Zij zweven doelloos door het universum en moeten maar hopen dat ze ooit een geadopteerd worden door een medelijden hebbende ster!
  11. Wist je dat er nog altijd de geruchten over een ‘tiende planeet,’ de ronde gaan?
Copyright Foto’s: NASA. Teksten zijn grotendeels door mij¬†geschreven. Toch heb ik ten tijde van het maken van deze website, natuurlijk een aantal bronnen moeten raadplegen, omdat ik natuurlijk ¬†ook weer geen sterrenkundige ben. Deze bronnen zijn vandaag de dag, helaas niet meer bereikbaar en veel van de links die ik¬†destijds in de bronnenlijst had gezet , bleken ¬†inmiddels dood te zijn. Mocht u echter vermoedden dat er zich een letterlijke lap tekst, van uw eigendom op deze pagina bevindt, neem dan¬†contact¬†met mij op. Indien gewenst zal ik het dan aanpassen en of verwijderen. Ook heb ik in de afgelopen jaren verbeteringen en wijzigen aangebracht,