Bonjour Bernard!

Stil staat hij voor zich uit te staren naar de schapen die in de verte door het gras scharrelen. Zijn handen heeft hij tot diep in zijn zakken gestoken en hij geeft geen reactie als ik hem gedag zeg. “Bonjour Bernard!” Ja, toch! Toch kijkt hij nu even om, maar verder reageert hij niet op mijn vriendelijke groet. Hij loopt naar een of andere struik en haalt er wat dode blaadjes weg. Weer loopt hij daarna even terug en staart opnieuw voor zich uit.. Zal hij beseffen wat hij ziet? Zal hij beseffen dat die bergen, schapen en de velden, veel verder weg zijn dan ze lijken? Zal hij weten dat je nog kilometers moet lopen/rijden om bij die schapen te komen? Hij loopt weer naar binnen en ik ga weer verder met mijn bezigheden in de tuin. Ook ik werp even een blik in het dal daar beneden, en zie de schaapjes heen en weer drentelen. Ja, ze lijken dichtbij net als of je er zo naar toe kunt wandelen. Toch zijn ze echt nog wel een aantal kilometertjes weg en zijn ze dus verder weg dan ze lijken. Dit komt om dat het dorp “Bonjour Bernard!” verder lezen

Een weekje Bulgarije!

Zo Mies, je bent naar Bulgarije geweest, wat moet je daar nou weer??
Gewoon vakantie vieren, een weekje er tussenuit hoezo?

Ja, ja, dat begrijp ik, maar waarom nou juist Bulgarije? Ik bedoel, das toch dat land van: Skimmers, berovingen, zakkenrollerij, bedelaars en oplichters. Dus eigenlijk gewoon een stelletje criminelen bij mekaar! En noem al dat tuig maar op. Dus wat heb je daar nu weer te zoeken?
Ho wacht even, dat kan  allemaal wel zo zijn, maar er is ook nog een hele andere kant hoor!

Vertel? “Een weekje Bulgarije!” verder lezen

Ooit staat er op teletekst…

Hee Johan,

Ik ben niet zo goed in blogs schrijven, en al helemaal niet over ‘legendes’ maar ik waag toch een poging.
Het is vandaag 25 april 2016, voor velen gewoon een datum, voor u zou dit uw 69’ste verjaardag geweest zijn. Vandaag, 69 jaar geleden werd u geboren, zo vlak na de tweede wereldoorlog. Dus pal in de wederopbouw van Nederland. Zal niet altijd een gemakkelijke jeugd zijn geweest denk ik, ouders, opa’s en oma’s die de naweeën van die oorlog moesten dragen en zo. 69 jaar, das bijna twee keer zo oud als ik ben. Ik heb u geloof ik een keer live gezien, tijdens een herdenking of eerbetoon van oud Ajaxspelers… “Ooit staat er op teletekst…” verder lezen