Mijn boek

Beste mensen,

Hier lig ’t dan… naast me terwijl ik dit artikel aan het typen ben. ‘Mijn autobiografie.’ Na vele uurtjes werk, is het manuscript, dan eindelijk een echt ‘boek,’ geworden! Het is dé vraag waarover ik in de afgelopen jaren vaak heb moeten antwoorden: ‘Goed, maar ik ben er nog mee bezig!’ Ja, mee bezig, dat was ik de afgelopen jaren zeer zeker, maar het probleem was dat het allemaal niet zo simpel was zoals het misschien leek. en, ik misschien toch ook wel een beetje zelf dacht! Soms baalde ik wel eens dat ik, toen ik met dit project begon, zo hoog van de toren had geblazen, zonder dat ik het zo bedoelde. Althans, ik bedoelde het niet van: ‘He jongens, ik ga effe lekker een boek schrijven over mijn leven!’ Nee, zeker niet, ik zei. ‘Ik ga een boek schrijven over mijn leven, met als doel om te laten zien dat je met een beperking, óók gewoon mee kan doen in de maatschappij, dat of je nou een lichamelijke of en of verstandelijke beperking hebt, je niet meteen dom, lastig of niet nuttig bent.’ Maar het schrijven van het boek was toch wel wat lastiger dan ik vooraf dacht. Ik betrapte me er tijdens het schrijven op dat ik steeds weer tegen bepaalde moeilijke onderwerpen,aanliep. En daardoor dus goed moest nadenken hoe ik iets verwoordde of zei of neerzetten. Maar de belangstelling die ik kreeg voor mijn boek, deed me daarom in de laatste fase nog wel eens een schuldgevoel naar boven borrelen. Want ja, ik riep natuurlijk al een paar jaar dat ik er mee bezig was, maar…

Nu ligt ie hier dan eindelijk voor me… Een op het eerste gezicht, doodgewoon boek, een boek waarvan er wel meer in mijn boekenkast staan. Nu echter, staat er geen ‘Thea Beckmann, Maarten van der Wijden, of Evert Hartman,’ op de voorkant, ik noem maar ff wat auteurs van wie ik minimaal een boek in bezit heb. Maar mijn eigen naam! Mijn bloedeigen naam op de voorkant van een boek zien  prijken is toch wel iets heel aparts en bijzonders hoor, moet ik u in alle eerlijkheid bekennen! Een raar gevoel dat een, ja hoe noem je zoiets? Een digitaal typ werk, ineens in ‘boekvorm’ voor mijn neus ligt, uitgegeven door een echte uitgeverij, in dit geval, ‘Uitgeverij van Warven.’ Een boek met een cover die ‘Amelieke van de Lavoir’ speciaal naar mijn wensen heeft ontworpen. Ik kan er nu niets meer aan wijzigen, schrappen of schaven, want het manuscript, waar ik ooit eens op een koude winteravond mee begon, een aantal jaar geleden, is nu dan eindelijk toch een écht boek geworden! En dat, dames en heren, is best nog wel een beetje wennen, moet ik u bekennen!

Allemaal geweldig bedankt voor de belangstelling en de vele vragen die ik er in de tijd dat ik er mee bezig was, over kreeg!

Met vriendelijke groet,

Michel Opermeer