Mijn boek

‘Mijn Boek, vragen en antwoorden’
Omdat ik vele vragen krijg over een boek waar ik al enige jaren mee bezig ben, heb ik besloten om op deze pagina wat informatie te geven. Ik heb, om het allemaal duidelijk en overzichtelijk te houden, de vragen die mij in de afgelopen tijd vaak zijn gesteld, enigszins samengevoegd en het op een interviewbasis neergezet.

Je bent dus bezig met een autobiografisch boek. Dit roep je al een tijdje, ik heb echter nog niets voorbij zien komen, waar blijft het?
Goede vraag! Het klopt inderdaad dat ik er al enige tijd mee bezig ben, maar tussen het er mee bezig zijn, of het  boek schrijven  zelf, zit nogal een groot verschil.

Vertel?
Nou kijk, ten eerste is het, zoals ik al zei, is het dus een soort autobiografisch boek, wat dus inhoudt dat ik over een deel van mijn leven ga schrijven binnen een bepaalde periode. Dan moet je dus eerst gaan bedenken wát je nou precies wilt gaan opschrijven, en vooral wat nou juist niet. In een autobiografie ga je namelijk ook andere personen betrekken en daar is het al uitkijken geblazen. Goed, ik heb er bijvoorbeeld voor gekozen om zowel personen als  namen en plaatsnamen alsmede instellingen te fingeren, maar toch. Je moet echt goed bekijken wat je wel en niet opschrijft. In een leven komen leuke, maar ook pijnlijke, vervelende en nare situaties voor, het liefst schrijf je ze misschien wel gewoon allemaal op, maar sommige punten, zoals familiezaken, belastende zaken, of zaken die eigenlijk niets met de zaak te maken hebben, of totaal niet relevant zijn, moet je dus lekker weg laten! Dat zou voor de lezer namelijk alleen maar storend kunnen werken, zeker bij het onderwerp wat ik in het boek wil benadrukken. Dus daar heb ik goed over na moeten denken. En ook heb ik goed moeten bekijken ‘hoe ik bepaalde gebeurtenissen verwoorde. Je kunt iemand bijvoorbeeld wel ‘die klootzak’ noemen, maar met bijvoorbeeld alleen met schelden en verwijten maken, kom je er natuurlijk niet. Dus voor ik echt goed op weg was met schrijven, was ik wel enige tijd verder!

Dus dat heb je dan ook gedaan? Lijkt me trouwens ook wel een moeilijk boek, ook voor mensen uit je omgeving, met name uit die desbetreffende periode
Ja, dat is waar, ik ben gaan schrijven over mijn verleden in vele instellingen en of tehuizen, en dus het samenleven met jongelui die een verstandige beperking hebben. En het leven op een ZMLK School. Dan vind ik dat het boek daarom moet draaien, en niet wat er zich allemaal afspeelt in een gezin en of familie, toch? Maar je moet toch wel iets op papier  gaan zetten natuurlijk, want het wordt wel jou levensverhaal natuurlijk, dus ik zal hier en daar natuurlijk wel eens naar eerder in het verleden teruggrijpen. Maar ja, ik heb nou eenmaal wel in tehuizen gewoond, en ik heb nu eenmaal eerst op ‘speciaal onderwijs’ gezeten, eer ik eindelijk mijn eerste stappen op het mbo mocht gaan zetten, dat is nou eenmaal een feit en draaien we niet meer terug.  En weetje, dan kan ik er moeilijk een ‘sprookjesboek’ van maken, want ‘super naar mijn zin’ had ik het nou ook weer niet in al die instellingen en tehuizen. Dus ja, dat het voor sommige mensen wat moeilijk en of vervelend zal zijn om sommige situaties te lezen, is volkomen begrijpelijk. Het is echter ook weer geen ‘verwijtboek’ geworden waar ik iedereen maar even lekker door het stof haal, dus wat dat betreft…

Wat wil je nou eigenlijk laten zien en of bereiken wat betreft dit boek?
Ik wil allereerst dat er meer begrip komt voor mensen met een ‘verstandige beperking’ samen de situatie waarin ze zich bevinden. En ook dat er eerst gekeken gaat worden naar wat het bijvoorbeeld wél  kan, en NIET wat zo iemand nou toevallig net eventjes niet kan! Ook wil ik de vele ‘VOOROORDELEN‘ die zij op hun levenspad geslingerd krijgen, aanpakken en o,a. middels mijn verhaal laten zien dat het niet altijd gewoon maar is zoals alles vaak lijkt. Tegen mij zei men bijvoorbeeld dat ik nooit een ‘beroepsopleiding’ zou kunnen doen… En dat ik nooit geheel zelfstandig zou kunnen wonen. Dat werd totaal niet serieus genomen en ik zou me zelf maar zwaar overschatten en zo, en moest snel gaan leren accepteren dat dit alles nooit zou gaan gebeuren en bijvoorbeeld ook altijd  onder begeleiding zou blijven wonen. En zo zal het met velen andere mensen ook gaan. Veel jongelui met een lichamelijke, maar vooral verstandige beperking, voelen zich niet serieus genomen worden in en door onze maatschappij, dit terwijl ze net zoveel rechten als u en ik hebben hoor!

He? Maar je hebt die opleiding toch gewoon gedaan en dat diploma destijds behaald?

Klopt inderdaad, maar wel pas nadat ik daarvoor de hemel en aarde heb moeten bewegen en vele adviezen van anderen, naast meneer heb moeten leggen. Ik wil mede daarom dus dat via dit boek, o,a. zien te bereiken dat er meer mensen de kans krijgen om ook uit hun schulp te kruipen en te zeggen van: ‘Zo en nu ga ik eens aan mezelf denken!’ Want geloof me, ik ben echt niet de enige hoor, zowel mensen met een (verstandige)beperking als zonder, die met dat soort gevoelens heeft of nog worstelt… Ik wil, ondanks dat we soms natuurlijk wel realistisch moeten blijven, laten zien dat we vaak toch nog ver kunnen komen voor een plek in de maatschappij!

Klinkt best interessant… Maar moet dat nou echt zolang duren, waarom bijvoorbeeld geen Co-Writer? Ik heb genoeg boeken gelezen die op ‘die manier.’ zijn geschreven en die zien er vaak prima uit!
Waarom het dan zo lang moet duren? Nou dat is eigenlijk heel simpel, toen ik begon met schrijven, schreef ik het eerst gewoon op zoals het op dat moment in me op kwam, samen met alle woede, verdriet, onbegrip en zo. En ja, dat werd eigenlijk meer een soort naslagwerk, iets waar ik op voort kon borduren, maar een manuscript kon je het toen echt nog niet noemen! Dus moest ik daarna aan de slag om er een ‘boek’ van zien te maken! Schrijven is trouwens ook iets wat je gewoon moet leren, en ook dat kost even tijd natuurlijk! En ja, wat die ‘Co-writer,’ betreft. Weetje wat het met dat soort lui is? Die zijn allereerst inderdaad natuurlijk zonder meer beter in het schrijversvak dan ik, maar hebben de desbetreffende situatie en of het verhaal, zelf nooit meegemaakt.

Is dat een vereiste dan, om iets goed en duidelijk op papier te zetten?
Misschien niet altijd, maar in mijn situatie in mijn ogen wel. Kijk, ik heb bijvoorbeeld 24/7 samen met jongelui met een verstandige beperking geleefd en van alles met ze meegemaakt. Gezien hoe de zaken in een wereld als deze werken. Ik heb in die tehuizen gezeten en  gezien hoe men daar te werk gaat en zo. Ook weet ik, als ik het even zo mag zeggen, daardoor veel te vertellen over hoe mensen met een verstandige beperking met veel dingen en of situaties omgaan, en hoe ze tegen veel zaken uit het leven aan kijken. En die Co-Writer juist weer niet en ik ben bang dat hij of zij, hoe vakkundig ze ook zullen zijn, sommige zaken daardoor juist net even anders verwoorden, waardoor nét dat ene detail dat ik zo benadrukken wilde, weg valt. Dus daarom ben ik het boek zelf gaan schrijven. Zelf gaan schrijven zodat mijn gevoel, mijn ideeën en vooral mijn emoties er in zitten. En dat het daardoor een paar jaar langer duurt, neem ik dan maar voor lief. En ja, ik moest dus ook zelf zoeken naar de juiste vertel/schrijfmethode, dus voor ik de in mijn ogen ‘juiste, manier’ had gevonden, waren we wel een stuk of tien manuscript’s verder! Zie het schrijven van een boek gewoon net zoals het het maken van een goed en groot computerspel, daar gaan vaak ook meerdere versies en of jaren overheen eer het spel af is en klaar om uiteindelijk te worden uitgegeven! 

Waarom heb je dan meteen verteld dat je met een boek als dit bezig bent, had je niet beter even kunnen wachten totdat je echt iets fatsoenlijks op papier had? Om het maar even zo te zeggen.
Nou, dat had inderdaad gekund, en soms denk ik dat dit misschien ook achteraf gezien wel beter was geweest omdat ik mezelf misschien wel enige druk op heb gelegd door het te vertellen. Echter, aan de andere kant, nu ben ik er altijd open en eerlijk over geweest, dat ik met een boek als deze bezig ben. Want geloof me, het is voor mij ook best ‘moeilijk’ om een boek als deze te schrijven hoor. Zeker als je denkt aan wat ik eerder zei, van wat zet je er wel in en wat niet…

Al een uitgever gevonden?
Ja, in principe wel, echter dat is ook nog een zoektochtje geweest hoor. Kijk, ik ben geen BN’er, of een topsporter die na veel ellende tóch de hoofdprijs in zijn of haar sport pakte, daarvoor staan uitgeverijen voor in de rij, wanneer hij of zij met het plan om een boek te schrijven, op de proppen komen en woorden daarna aan alle kanten geholpen heb ik het idee. Ik en vele mensen met mij, moeten zélf zoeken naar een uitgever die bereidt is jouw boek uit te geven. Ik moet bijvoorbeeld ook gewoon zelf de grammatica in orde hebben en het manuscript zo goed en compleet mogelijk inleveren bij de uitgever. Zij doen dan wel weer de rest, dat gelukkig weer wel! Maar toch is het op die manier effe zoeken geblazen:)

En wat als een ‘grote uitgever,’ na het lezen van deze pagina, alsnog denkt van ‘nou??’
Dan mogen ze altijd contact opnemen natuurlijk! Ik luister dan graag naar hun voorstel. Het doel van mijn boek is bekend, dus als zij denken daar wat mee te kunnen mogen ze contact op nemen. (UPDATE: Inmiddels wordt het door een andere uitgever gelezen en binnenkort hoor ik meer!)

Allemaal erg leuk en of interessant Mies, maar volgens mij kennen wij elkaar vanuit en of door dat verleden, en ga ik er dus ook in  voor kunnen komen?
Ik gebruik gefingeerde namen voor zowel instellingen als personen, en zo nodig, eigenschappen, dus wat dat betreft, geen zorgen. Ook wordt er niemand ‘persoonlijk’ iets verweten in het nog uit te komen boek. Wel draai ik natuurlijk niet de om de zaken heen. Bijvoorbeeld: Ik vond dat ik op een bepaalde werkplek, waar ik destijds stage liep, nou niet helemaal gewaardeerd werd… Dit zeg ik dan gewoon eerlijk in het boek, zonder dat ik de baas en of bazin zelf, een rot kerel of rot vrouw noem of iets van die strekking, want dat was natuurlijk ook weer niet zo. Tegelijkertijd ben ik natuurlijk ook realistisch als ik een keer ergens ongelijk ongelijk in had, die situaties zijn er natuurlijk ook gewoon geweest.

Duidelijk. Maar hoe ver ben je inmiddels, en dus wanneer kan ik het boek verwachten?

Ik ben bijna klaar met het doornemen van het ‘final manuscript’ en in principe staat alles nu zoals ik het voor ogen had toen ik er aan begon. Echter ik ben op dit moment bezig met een laatste check. Ook moet ik nog even iemand er grammaticaal naar laten kijken en ook wacht ik nog even tot de cover klaar is. Daar heb ik namelijk een speciale bedoeling mee. Wat dit is, zeg ik nog even niet haha! Maar in 2016 moet het boek toch wel uit kunnen komen is mijn verwachting! 

Maar nog iets belangrijks, wat wordt de titel van het boek?
”Het gezicht achter de stempel”

Laat me maar weten wanneer het boek uit is!
Ik kan je via de uitgever een ‘geheel vrijblijvende.’ promotiemail sturen zodra het boek uit is. Dit is trouwens een van de verplichte eisen die mijn uitgever stelt, ik moet minimaal 40 personen hebben, en kan er nog wel een paar gebruiken moet ik eerlijk zeggen. Dus als je een promotie mail wilt, stuur dan even een mailtje naar me toe, waarin jij toestemming geeft voor de promotiemail. Zonder jouw toestemming mag ik geen mails sturen, dit in verband de zogeheten spam wet.

Ik heb tóch nog even een vraag?
Ik  zou zeggen, stuur me ook dan gerust een e-mail 🙂